to forma parodiująca gatunki znane z kinematografii.
W zależności od tematyki spektaklu publiczność narzuca aktorom postacie, misje, słabości, motywacje bohaterów. To jedyna forma, do której wcześniej przygotowujemy rekwizyty "w klimacie" a sceny odgrywamy w odpowiadających gatunkom kostiumach. Siłą tego spektaklu jest zestawienie abstrakcyjnych sugestii z najbardziej wyrazistymui sztampami filmowymi.Film improkratyczny to okazja dla widza by tworzyć "kino" takie, jakiego zapragnie.

inspirowany jest sztuką opowiadania i prowadzenia historii.
Korzystając z formy przypominającej odgrywanie kolejnych rozdziałów książki, kreujemy postacie z ich przygodami i dramatami. Tak jak we wszystkie improkratycznych formach całość powstaje na żywo, na oczach publiczności, bez jakichkolwiek konsultacji między aktorami. Motywem przewodnim spektaklu jest tytuł książki, narzucony przez publiczność. Widzowie mają wpływ na ważne, życiowe wybory postaci. Wykreowani bohaterowie powołują do życia fabułę "książki", która wywołuje emocje unikalne dla każdego spektaklu.

to spektakle oparte na zestawieniach krótkich gier improwizacyjnych.
Ta forma charakteryzuje się niemal ciągłym wpływem publiczności na spektakl. Krótkie, dynamiczne, samodzielne sceny rozluźniają, przykuwają uwagę i rozbawiają. Publiczność narzuca postaci, miejsca akcji, problemy, i motywacje bohaterów. Każda gra opiera się dodatkowo na zasadach mających jak najciekawiej utrudnić zadanie aktororm. Szorty to popis refleksu, ciętych ripost, gagów i wszystkich innych "efektów ubocznych" karkołomnego zadania, jakim jest uwiarygadnianie abstrakcyjnych sugestii pod presją czasu i zasad.

Improkracja stale eksperymentuje i pracuje nad nowymi formami, a także udoskonala już te "wypracowane". Wśród form, którymi różnicujemy naszą ofertę są miedzy innymi:

Impro TV

długa forma opierająca się na telewizyjnej ramówce. Ma za zadanie wywołać wrażenie udziału w nagraniu w studiu telewizyjnym. Każdy program to parodia opierająca się na sugestiach "publiczności" w studiu.

Benefis

forma zarezerwowana na "specjalne okazje". Spektakl stawia widza w centrum urządzając mu mini-święto a każda scena jest "prezentem" dla świętującego.

Między stolikami

eksperymentalna forma mająca na celu maksymalne zmniejszenie dystansu między widzami a aktorami. Przywołani i narzuceni przez publiczność bohaterowie znajdują się wraz z nią w jednej przestrzeni i czasie.